Ιστορίες στην (για την) Κρίση της Πανδημίας του Κορονοϊού

-

Τι θα μπορούσε ν΄ αποτελέσει περιεχόμενο μιας ιστορίας γραμμένης για παιδιά, αφορμούμενης από την κρίση της πανδημίας που έφερε ο Κορονοϊός; Εξαρτάται απ’ τον σκοπό που θα ‘θελε να επιτελέσει… Ίσως μια ευκαιρία να πραγματευτούμε μια γνώση δύσκολη, όπως αυτήν της ευαλωτότητάς μας σε περιόδους κρίσης, να αναγνωρίσουμε και να κατανοήσουμε τα συναισθήματα που βιώνουμε και να αντλήσουμε δύναμη από ό,τι για τον καθένα και την καθεμιά μας αποτελεί απόθεμα εσωτερικό. Ίσως μια αφορμή να συζητήσουμε με τα παιδιά τη γνώση που αφορά στην απώλεια της καθημερινότητας και της κανονικότητάς μας και το πένθος που τη συνοδεύει. Γιατί το πένθος δεν προκύπτει ως εμπειρία εξαιτίας του θανάτου μόνο, αν και, στην περίπτωση της πανδημίας, ο θάνατος είναι που τρόμαξε τους ανθρώπους – ο θάνατος ο αναπάντεχος και ο βίαιος, το αποτέλεσμα μιας ασθένειας, η οποία μας «ανάγκασε» να αναστοχαστούμε, ανάμεσα σε πολλά άλλα, τα όρια της πεποίθησης που θέλει τους ανθρώπους αφέντες του φυσικού κόσμου, συμπεριλαμβανομένων των δικών μας σωμάτων (Walter, 2020). Η προσέγγιση της δύσκολης αυτής γνώσης και η συζήτησή της με τα παιδιά ήταν η δική μου η προσμονή, όταν άρχισα να διαβάζω τις 28 ιστορίες, που προέκυψαν στο πλαίσιο του Προγράμματος «Οι Συγγραφείς Γράφουν και τα Παιδιά Εικονογραφούν Ιστορίες Ελπίδας και Δύναμης» του Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού και Νεανικού Βιβλίου (ΚΣΠΝΒ) και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Κύπρου (ΠΙΚ). Με έμπνευση την πανδημία του Κορονοϊού και τον αναγκαστικό εγκλεισμό και με στόχο «να ανοίξουν ένα παράθυρο ελπίδας και αισιοδοξίας», οι ιστορίες γράφτηκαν και αναρτήθηκαν στη σελίδα του Συνδέσμου, ανοικτές στο κοινό για ανάγνωση… Η δική μου ανάγνωση, υποκειμενική και προκατειλημμένη, οδήγησε στο παρόν άρθρο, που κύριο στόχο έχει να επισημάνει πως, συχνά, τα συναισθήματα του πένθους προσπερνιούνται, παρακάμπτονται ή κρύβονται και η άντληση δύναμης προσανατολίζεται στην ελπίδα επαναφοράς των πραγμάτων στην πρότερη κατάσταση, κάτι που, στη δική μου τη σκέψη, φαντάζει ούτως ή άλλως ουτοπικό.

Στυλιανού, Π. (2020). Ιστορίες στην (για την) Κρίση της Πανδημίας του Κορονοϊού. Ανέμη, 28, 68-75.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Πρόσφατα Σχόλια

Xenia Stylianou on Καιταλοιπά*
Αναστασια on Καιταλοιπά*